<< Psalms 119 >>
Psalm 119 Greek OT: Septuagint | |
1αλληλουια α# αλφ μακαριοι οι αμωμοι εν οδω οι πορευομενοι εν νομω κυριου
2μακαριοι οι εξερευνωντες τα μαρτυρια αυτου εν ολη καρδια εκζητησουσιν αυτον
3ου γαρ οι εργαζομενοι την ανομιαν εν ταις οδοις αυτου επορευθησαν
4συ ενετειλω τας εντολας σου φυλαξασθαι σφοδρα
5οφελον κατευθυνθειησαν αι οδοι μου του φυλαξασθαι τα δικαιωματα σου
6τοτε ου μη επαισχυνθω εν τω με επιβλεπειν επι πασας τας εντολας σου
7εξομολογησομαι σοι κυριε εν ευθυτητι καρδιας εν τω μεμαθηκεναι με τα κριματα της δικαιοσυνης σου
8τα δικαιωματα σου φυλαξω μη με εγκαταλιπης εως σφοδρα
9β# βηθ εν τινι κατορθωσει ο νεωτερος την οδον αυτου εν τω φυλασσεσθαι τους λογους σου
10εν ολη καρδια μου εξεζητησα σε μη απωση με απο των εντολων σου
11εν τη καρδια μου εκρυψα τα λογια σου οπως αν μη αμαρτω σοι
12ευλογητος ει κυριε διδαξον με τα δικαιωματα σου
13εν τοις χειλεσιν μου εξηγγειλα παντα τα κριματα του στοματος σου
14εν τη οδω των μαρτυριων σου ετερφθην ως επι παντι πλουτω
15εν ταις εντολαις σου αδολεσχησω και κατανοησω τας οδους σου
16εν τοις δικαιωμασιν σου μελετησω ουκ επιλησομαι των λογων σου
17γ# γιμαλ ανταποδος τω δουλω σου ζησομαι και φυλαξω τους λογους σου
18αποκαλυψον τους οφθαλμους μου και κατανοησω τα θαυμασια σου εκ του νομου σου
19παροικος εγω ειμι εν τη γη μη αποκρυψης απ' εμου τας εντολας σου
20επεποθησεν η ψυχη μου του επιθυμησαι τα κριματα σου εν παντι καιρω
21επετιμησας υπερηφανοις επικαταρατοι οι εκκλινοντες απο των εντολων σου
22περιελε απ' εμου ονειδος και εξουδενωσιν οτι τα μαρτυρια σου εξεζητησα
23και γαρ εκαθισαν αρχοντες και κατ' εμου κατελαλουν ο δε δουλος σου ηδολεσχει εν τοις δικαιωμασιν σου
24και γαρ τα μαρτυρια σου μελετη μου εστιν και αι συμβουλιαι μου τα δικαιωματα σου
25δ# δελθ εκολληθη τω εδαφει η ψυχη μου ζησον με κατα τον λογον σου
26τας οδους μου εξηγγειλα και επηκουσας μου διδαξον με τα δικαιωματα σου
27οδον δικαιωματων σου συνετισον με και αδολεσχησω εν τοις θαυμασιοις σου
28εσταξεν η ψυχη μου απο ακηδιας βεβαιωσον με εν τοις λογοις σου
29οδον αδικιας αποστησον απ' εμου και τω νομω σου ελεησον με
30οδον αληθειας ηρετισαμην τα κριματα σου ουκ επελαθομην
31εκολληθην τοις μαρτυριοις σου κυριε μη με καταισχυνης
32οδον εντολων σου εδραμον οταν επλατυνας την καρδιαν μου
33ε# η νομοθετησον με κυριε την οδον των δικαιωματων σου και εκζητησω αυτην δια παντος
34συνετισον με και εξερευνησω τον νομον σου και φυλαξω αυτον εν ολη καρδια μου
35οδηγησον με εν τριβω των εντολων σου οτι αυτην ηθελησα
36κλινον την καρδιαν μου εις τα μαρτυρια σου και μη εις πλεονεξιαν
37αποστρεψον τους οφθαλμους μου του μη ιδειν ματαιοτητα εν τη οδω σου ζησον με
38στησον τω δουλω σου το λογιον σου εις τον φοβον σου
39περιελε τον ονειδισμον μου ον υπωπτευσα τα γαρ κριματα σου χρηστα
40ιδου επεθυμησα τας εντολας σου εν τη δικαιοσυνη σου ζησον με
41v# ουαυ και ελθοι επ' εμε το ελεος σου κυριε το σωτηριον σου κατα το λογιον σου
42και αποκριθησομαι τοις ονειδιζουσι με λογον οτι ηλπισα επι τους λογους σου
43και μη περιελης εκ του στοματος μου λογον αληθειας εως σφοδρα οτι επι τα κριματα σου επηλπισα
44και φυλαξω τον νομον σου δια παντος εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος
45και επορευομην εν πλατυσμω οτι τας εντολας σου εξεζητησα
46και ελαλουν εν τοις μαρτυριοις σου εναντιον βασιλεων και ουκ ησχυνομην
47και εμελετων εν ταις εντολαις σου αις ηγαπησα σφοδρα
48και ηρα τας χειρας μου προς τας εντολας σου ας ηγαπησα και ηδολεσχουν εν τοις δικαιωμασιν σου
49ζ# ζαι μνησθητι τον λογον σου τω δουλω σου ω επηλπισας με
50αυτη με παρεκαλεσεν εν τη ταπεινωσει μου οτι το λογιον σου εζησεν με
51υπερηφανοι παρηνομουν εως σφοδρα απο δε του νομου σου ουκ εξεκλινα
52εμνησθην των κριματων σου απ' αιωνος κυριε και παρεκληθην
53αθυμια κατεσχεν με απο αμαρτωλων των εγκαταλιμπανοντων τον νομον σου
54ψαλτα ησαν μοι τα δικαιωματα σου εν τοπω παροικιας μου
55εμνησθην εν νυκτι του ονοματος σου κυριε και εφυλαξα τον νομον σου
56αυτη εγενηθη μοι οτι τα δικαιωματα σου εξεζητησα
57η# ηθ μερις μου κυριε ειπα φυλαξασθαι τον νομον σου
58εδεηθην του προσωπου σου εν ολη καρδια μου ελεησον με κατα το λογιον σου
59διελογισαμην τας οδους σου και επεστρεψα τους ποδας μου εις τα μαρτυρια σου
60ητοιμασθην και ουκ εταραχθην του φυλαξασθαι τας εντολας σου
61σχοινια αμαρτωλων περιεπλακησαν μοι και του νομου σου ουκ επελαθομην
62μεσονυκτιον εξηγειρομην του εξομολογεισθαι σοι επι τα κριματα της δικαιοσυνης σου
63μετοχος εγω ειμι παντων των φοβουμενων σε και των φυλασσοντων τας εντολας σου
64του ελεους σου κυριε πληρης η γη τα δικαιωματα σου διδαξον με
65θ# τηθ χρηστοτητα εποιησας μετα του δουλου σου κυριε κατα τον λογον σου
66χρηστοτητα και παιδειαν και γνωσιν διδαξον με οτι ταις εντολαις σου επιστευσα
67προ του με ταπεινωθηναι εγω επλημμελησα δια τουτο το λογιον σου εφυλαξα
68χρηστος ει συ κυριε και εν τη χρηστοτητι σου διδαξον με τα δικαιωματα σου
69επληθυνθη επ' εμε αδικια υπερηφανων εγω δε εν ολη καρδια μου εξερευνησω τας εντολας σου
70ετυρωθη ως γαλα η καρδια αυτων εγω δε τον νομον σου εμελετησα
71αγαθον μοι οτι εταπεινωσας με οπως αν μαθω τα δικαιωματα σου
72αγαθον μοι ο νομος του στοματος σου υπερ χιλιαδας χρυσιου και αργυριου
73ι# ιωθ αι χειρες σου εποιησαν με και επλασαν με συνετισον με και μαθησομαι τας εντολας σου
74οι φοβουμενοι σε οψονται με και ευφρανθησονται οτι εις τους λογους σου επηλπισα
75εγνων κυριε οτι δικαιοσυνη τα κριματα σου και αληθεια εταπεινωσας με
76γενηθητω δη το ελεος σου του παρακαλεσαι με κατα το λογιον σου τω δουλω σου
77ελθετωσαν μοι οι οικτιρμοι σου και ζησομαι οτι ο νομος σου μελετη μου εστιν
78αισχυνθητωσαν υπερηφανοι οτι αδικως ηνομησαν εις εμε εγω δε αδολεσχησω εν ταις εντολαις σου
79επιστρεψατωσαν μοι οι φοβουμενοι σε και οι γινωσκοντες τα μαρτυρια σου
80γενηθητω η καρδια μου αμωμος εν τοις δικαιωμασιν σου οπως αν μη αισχυνθω
81ια# χαφ εκλειπει εις το σωτηριον σου η ψυχη μου και εις τον λογον σου επηλπισα
82εξελιπον οι οφθαλμοι μου εις το λογιον σου λεγοντες ποτε παρακαλεσεις με
83οτι εγενηθην ως ασκος εν παχνη τα δικαιωματα σου ουκ επελαθομην
84ποσαι εισιν αι ημεραι του δουλου σου ποτε ποιησεις μοι εκ των καταδιωκοντων με κρισιν
85διηγησαντο μοι παρανομοι αδολεσχιας αλλ' ουχ ως ο νομος σου κυριε
86πασαι αι εντολαι σου αληθεια αδικως κατεδιωξαν με βοηθησον μοι
87παρα βραχυ συνετελεσαν με εν τη γη εγω δε ουκ εγκατελιπον τας εντολας σου
88κατα το ελεος σου ζησον με και φυλαξω τα μαρτυρια του στοματος σου
89ιβ# λαβδ εις τον αιωνα κυριε ο λογος σου διαμενει εν τω ουρανω
90εις γενεαν και γενεαν η αληθεια σου εθεμελιωσας την γην και διαμενει
91τη διαταξει σου διαμενει η ημερα οτι τα συμπαντα δουλα σα
92ει μη οτι ο νομος σου μελετη μου εστιν τοτε αν απωλομην εν τη ταπεινωσει μου
93εις τον αιωνα ου μη επιλαθωμαι των δικαιωματων σου οτι εν αυτοις εζησας με κυριε
94σος ειμι εγω σωσον με οτι τα δικαιωματα σου εξεζητησα
95εμε υπεμειναν αμαρτωλοι του απολεσαι με τα μαρτυρια σου συνηκα
96πασης συντελειας ειδον περας πλατεια η εντολη σου σφοδρα
97ιγ# μημ ως ηγαπησα τον νομον σου κυριε ολην την ημεραν μελετη μου εστιν
98υπερ τους εχθρους μου εσοφισας με την εντολην σου οτι εις τον αιωνα μοι εστιν
99υπερ παντας τους διδασκοντας με συνηκα οτι τα μαρτυρια σου μελετη μου εστιν
100υπερ πρεσβυτερους συνηκα οτι τας εντολας σου εξεζητησα
101εκ πασης οδου πονηρας εκωλυσα τους ποδας μου οπως αν φυλαξω τους λογους σου
102απο των κριματων σου ουκ εξεκλινα οτι συ ενομοθετησας μοι
103ως γλυκεα τω λαρυγγι μου τα λογια σου υπερ μελι και κηριον τω στοματι μου
104απο των εντολων σου συνηκα δια τουτο εμισησα πασαν οδον αδικιας οτι συ ενομοθετησας μοι
105ιδ# νουν λυχνος τοις ποσιν μου ο λογος σου και φως ταις τριβοις μου
106ομωμοκα και εστησα του φυλαξασθαι τα κριματα της δικαιοσυνης σου
107εταπεινωθην εως σφοδρα κυριε ζησον με κατα τον λογον σου
108τα εκουσια του στοματος μου ευδοκησον δη κυριε και τα κριματα σου διδαξον με
109η ψυχη μου εν ταις χερσιν μου δια παντος και του νομου σου ουκ επελαθομην
110εθεντο αμαρτωλοι παγιδα μοι και εκ των εντολων σου ουκ επλανηθην
111εκληρονομησα τα μαρτυρια σου εις τον αιωνα οτι αγαλλιαμα της καρδιας μου εισιν
112εκλινα την καρδιαν μου του ποιησαι τα δικαιωματα σου εις τον αιωνα δι' ανταμειψιν
113ιε# σαμχ παρανομους εμισησα και τον νομον σου ηγαπησα
114βοηθος μου και αντιλημπτωρ μου ει συ εις τον λογον σου επηλπισα
115εκκλινατε απ' εμου πονηρευομενοι και εξερευνησω τας εντολας του θεου μου
116αντιλαβου μου κατα το λογιον σου και ζησομαι και μη καταισχυνης με απο της προσδοκιας μου
117βοηθησον μοι και σωθησομαι και μελετησω εν τοις δικαιωμασιν σου δια παντος
118εξουδενωσας παντας τους αποστατουντας απο των δικαιωματων σου οτι αδικον το ενθυμημα αυτων
119παραβαινοντας ελογισαμην παντας τους αμαρτωλους της γης δια τουτο ηγαπησα τα μαρτυρια σου δια παντος
120καθηλωσον εκ του φοβου σου τας σαρκας μου απο γαρ των κριματων σου εφοβηθην
121ιv# αιν εποιησα κριμα και δικαιοσυνην μη παραδως με τοις αδικουσιν με
122εκδεξαι τον δουλον σου εις αγαθον μη συκοφαντησατωσαν με υπερηφανοι
123οι οφθαλμοι μου εξελιπον εις το σωτηριον σου και εις το λογιον της δικαιοσυνης σου
124ποιησον μετα του δουλου σου κατα το ελεος σου και τα δικαιωματα σου διδαξον με
125δουλος σου ειμι εγω συνετισον με και γνωσομαι τα μαρτυρια σου
126καιρος του ποιησαι τω κυριω διεσκεδασαν τον νομον σου
127δια τουτο ηγαπησα τας εντολας σου υπερ χρυσιον και τοπαζιον
128δια τουτο προς πασας τας εντολας σου κατωρθουμην πασαν οδον αδικον εμισησα
129ιζ# φη θαυμαστα τα μαρτυρια σου δια τουτο εξηρευνησεν αυτα η ψυχη μου
130η δηλωσις των λογων σου φωτιει και συνετιει νηπιους
131το στομα μου ηνοιξα και ειλκυσα πνευμα οτι τας εντολας σου επεποθουν
132επιβλεψον επ' εμε και ελεησον με κατα το κριμα των αγαπωντων το ονομα σου
133τα διαβηματα μου κατευθυνον κατα το λογιον σου και μη κατακυριευσατω μου πασα ανομια
134λυτρωσαι με απο συκοφαντιας ανθρωπων και φυλαξω τας εντολας σου
135το προσωπον σου επιφανον επι τον δουλον σου και διδαξον με τα δικαιωματα σου
136διεξοδους υδατων κατεβησαν οι οφθαλμοι μου επει ουκ εφυλαξαν τον νομον σου
137ιη# σαδη δικαιος ει κυριε και ευθης η κρισις σου
138ενετειλω δικαιοσυνην τα μαρτυρια σου και αληθειαν σφοδρα
139εξετηξεν με ο ζηλος του οικου σου οτι επελαθοντο των λογων σου οι εχθροι μου
140πεπυρωμενον το λογιον σου σφοδρα και ο δουλος σου ηγαπησεν αυτο
141νεωτερος ειμι εγω και εξουδενωμενος τα δικαιωματα σου ουκ επελαθομην
142η δικαιοσυνη σου δικαιοσυνη εις τον αιωνα και ο νομος σου αληθεια
143θλιψις και αναγκη ευροσαν με αι εντολαι σου μελετη μου
144δικαιοσυνη τα μαρτυρια σου εις τον αιωνα συνετισον με και ζησομαι
145ιθ# κωφ εκεκραξα εν ολη καρδια μου επακουσον μου κυριε τα δικαιωματα σου εκζητησω
146εκεκραξα σε σωσον με και φυλαξω τα μαρτυρια σου
147προεφθασα εν αωρια και εκεκραξα εις τους λογους σου επηλπισα
148προεφθασαν οι οφθαλμοι μου προς ορθρον του μελεταν τα λογια σου
149της φωνης μου ακουσον κυριε κατα το ελεος σου κατα το κριμα σου ζησον με
150προσηγγισαν οι καταδιωκοντες με ανομια απο δε του νομου σου εμακρυνθησαν
151εγγυς ει συ κυριε και πασαι αι εντολαι σου αληθεια
152κατ' αρχας εγνων εκ των μαρτυριων σου οτι εις τον αιωνα εθεμελιωσας αυτα
153κ# ρης ιδε την ταπεινωσιν μου και εξελου με οτι τον νομον σου ουκ επελαθομην
154κρινον την κρισιν μου και λυτρωσαι με δια τον λογον σου ζησον με
155μακραν απο αμαρτωλων σωτηρια οτι τα δικαιωματα σου ουκ εξεζητησαν
156οι οικτιρμοι σου πολλοι κυριε κατα το κριμα σου ζησον με
157πολλοι οι εκδιωκοντες με και εκθλιβοντες με εκ των μαρτυριων σου ουκ εξεκλινα
158ειδον ασυνθετουντας και εξετηκομην οτι τα λογια σου ουκ εφυλαξαντο
159ιδε οτι τας εντολας σου ηγαπησα κυριε εν τω ελεει σου ζησον με
160αρχη των λογων σου αληθεια και εις τον αιωνα παντα τα κριματα της δικαιοσυνης σου
161κα# σεν αρχοντες κατεδιωξαν με δωρεαν και απο των λογων σου εδειλιασεν η καρδια μου
162αγαλλιασομαι εγω επι τα λογια σου ως ο ευρισκων σκυλα πολλα
163αδικιαν εμισησα και εβδελυξαμην τον δε νομον σου ηγαπησα
164επτακις της ημερας ηνεσα σοι επι τα κριματα της δικαιοσυνης σου
165ειρηνη πολλη τοις αγαπωσιν τον νομον σου και ουκ εστιν αυτοις σκανδαλον
166προσεδοκων το σωτηριον σου κυριε και τας εντολας σου ηγαπησα
167εφυλαξεν η ψυχη μου τα μαρτυρια σου και ηγαπησεν αυτα σφοδρα
168εφυλαξα τας εντολας σου και τα μαρτυρια σου οτι πασαι αι οδοι μου εναντιον σου κυριε
169κβ# θαυ εγγισατω η δεησις μου ενωπιον σου κυριε κατα το λογιον σου συνετισον με
170εισελθοι το αξιωμα μου ενωπιον σου κατα το λογιον σου ρυσαι με
171εξερευξαιντο τα χειλη μου υμνον οταν διδαξης με τα δικαιωματα σου
172φθεγξαιτο η γλωσσα μου το λογιον σου οτι πασαι αι εντολαι σου δικαιοσυνη
173γενεσθω η χειρ σου του σωσαι με οτι τας εντολας σου ηρετισαμην
174επεποθησα το σωτηριον σου κυριε και ο νομος σου μελετη μου εστιν
175ζησεται η ψυχη μου και αινεσει σε και τα κριματα σου βοηθησει μοι
176επλανηθην ως προβατον απολωλος ζητησον τον δουλον σου οτι τας εντολας σου ουκ επελαθομην
